Harrys Pov
„Emma, proszę, obudź się”
siedziałem przy jej łóżku i ściskałem jej dłoń. Ona żyła,
ale straciła dużo krwi. Była 8:30 rano. Wszyscy straciliśmy
półfinały, ale Emma była ważniejsza. Ona była powodem dla
którego w ogóle chciałem śpiewać. Chłopcy i Eleanor też tu
byli. Wszyscy płakali. Nawet pielęgniarki. Emma mogła się ruszać,
ale nie mogła się obudzić.
„Ktoś ma grupę krwi B?”
Szybko wstałem „Ja!”
„Mógłbyś oddać trochę dla Emmy?”
„Tak, tak, tak.”
Udałem się za pielęgniarką wzdłuż
korytarza. Poszliśmy do Centrum Krwi w szpitalu. Wbiła mi igłę i
zaczęła pobierać krew. Dzięki Bogu ja i Emma mieliśmy tę samą
grupę krwi. Zacząłem się czuć słabo, ale gdy pielęgniarka
wyjęła igłę było już okej. Pokazała mi torebeczkę krwi jaką
oddałem i myślałem, że zemdleję. Było w niej około pół
litra. Podała ją lekarzowi.
„Jedyne co możemy teraz zrobić to
czekać.”powiedział mi doktor. Gdy wszycy wyszli usiadłem obok
Emmy i przytuliłem jej mały nadgarstek.