Obudziłam się z niechlujną, suchą
twarzą i pobrudzoną poduszką od makijażu. Głowa ważyła chyba
100 kilogramów a stopy były obolałe. Obróciłam się by zobaczyć
Harrego śpiącego w moim pokoju na leżance i z powrotem poszłam
spać, a przynajmniej próbowałam.
„Wiem, że nie śpisz” powiedział
Harry.
Jego loczki spoczywały na jego twarzy.
Opierał się głową o rękę.
„Dałam ci tu miejsce do spania, bo
nie chciałam byś po pijaku wracał autem do domu. Teraz odejdź
stąd. Nie masz tu nic więcej do roboty. „
„Emma, ja...”
„Proszę, przestań. Nie potrzebuję
teraz tego.” Poprowadziłam go do drzwi. Miał spuszczoną głowę.
„Zadzwoń jak będziesz chciała
rozmawiać”
Stanął przed drzwiami.
„Dziękuję za wyrozumiałość,
Harry. Potrzebuję czasu”
Pokiwał głową i udał się do auta.
Byłam szczęśliwa, że zrozumiał
mnie, nie jak inni uparci chłopcy.